VOW MO15-1 - Blauw Geel MO15-1: 2:2

7 okt 2017

Zwoksel, het woord dat je niet meer vergeet.  

Vandaag stond de thuiswedstrijd tegen Blauw Geel op het programma, we hadden maar een reserve omdat we kampen met drie geblesseerde speelsters. We begonnen te slap aan de wedstrijd, BG was fysiek gezien veel sterker dan wij. We verloren daardoor veel duels maar toch gaven we niet al teveel weg, de achterhoede stond goed.
Na 20 minuten gingen we de eerste wissel doorvoeren en ik vroeg aan Rychel of ze warm ging lopen. Binnen 1 minuut kwam ze aan huppelen en zei dat ze klaar was. Ik zeg “da kan niet, je kunt niet al warm zijn”. “Ik ben warm, want ik heb zwoksels”. Navraag leerde dat zwoksel betekent: zweet onder de oksel. Nou ben ik niet van gisteren, dus de warming-up kon over gedaan worden, net zolang tot de koppakking stuk was. (dit betekent, zweet op het voorhoofd)

De wissel doorgevoerd, maar ook dit bracht in eerste instantie nog niet het gewenste effect. Beide ploegen kregen wel kansjes, maar allebei de keepsters stonden goed. Toch was het geluk met ons en Rosa scoorde net tegen het rustsignaal aan de 1-0. De tot dan toe goed spelende keeper dook over de bal van Rosa heen zodat we met een voorsprong de rust in gingen.

Tijdens de rust nogmaals herhaalt waarover we voor de wedstrijd hadden gesproken, want dat hadden we tot nu toe niet gezien. Kijken wat de tweede helft zou brengen.

Het was al snel duidelijk dat het onrustig bleef, beide ploegen waren van goede wil, maar de uitvoering was bij vlagen goed, maar de meeste tijd was het te slordig. Wellicht dat de wind van invloed was, maar ook daar hadden we het over gehad. Toch maakten wij in de 67e minuut de 2-0, wederom Rosa. Je verwacht dat er dan meer rust in de ploeg komt, maar dit pakte anders uit. (Wellicht mede door de gedwongen wissel en het omzetten in het veld). BG kwam opzetten en ze maakten in de 75e minuut de 2-1. Nog 5 minuten te gaan en toen gebeurde een minuut voor tijd dat waar je bang voor was. De bal werd vanaf rechts hoog voorgeschoten, de wind hielp een handje mee en de bal vloog over Roos het doel in. Eindstand 2-2, naar mijn inziens wel terecht, maar toch hadden we graag die drie punten gehad.

Meiden, we zitten eventjes in een fase dat het niet allemaal gaat zoals we willen en dan kun je het forceren, maar dat doen we niet. We gaan lekker door zoals we bezig zijn, jullie werken hard, zeker voor elkaar en als je dit blijft doen komen de overwinningen ook wel weer.

Erick, bedankt voor het vlaggen.

Groet,

Maico

Afbeeldingen

Archief Terug